macho111

Gedachten over het fokken van de Border Terrier


 

We hadden het geluk aan te kunnen sluiten bij goede, zorgvuldige fokkers die nauwkeurig te werk gingen. Zonder hen zou succesvol fokken nauwelijks denkbaar zijn. In tegenstelling tot veel jonge Border Terriër Fokkers, zijn wij nog steeds aan het begin van onze fokkers carrière.

Jonge fokkers geloven te snel in hun bestaande ‘lijn’, maar als we het goed bekijken blijkt dat men daar nog ver van verwijderd zijn. In ons belangrijkste ras, de Ierse Wolfshond, heeft aangetoond dat inteelt  met deze ontbrekende kennis grote gezondheidsproblemen veroorzaakt. Uit het fokkerij oogpunt is het niet wenselijk, dat men zich uitsluitend beperkt binnen de eigen fokkers kring, dus niet dat alleen eigen kennelnamen terug te vinden zijn in de genealogieën. Het beperkt in die zin ook niet het showsucces, honden uit andere kennels of honden waar eigen fokproductie bij betrokken zijn, worden in de ring geleid. Insiders en kenners raken hiervan onder de indruk.

 

Ik ben van mening, dat met een ander ras fokken en het introduceren van zorgvuldige gefokte fokdieren, tot de geleidelijke verbetering van hun raslijn kan leiden, wanneer het fenotype van de reu en teef zeer vergelijkbaar is met de rasidealen.

Ook hier weer, moet men in vertrouwen de gewetensvolle fokker vragen naar de stamboom en indien mogelijk een indruk proberen te krijgen hoe de nog levenden dieren uit dezelfde generatie zijn. Dan zou ik rekening houden met het gezag van de reuen. Dat is erg zinvol, omdat hij over het algemeen een talrijker nageslacht tentoon te stellen heeft. Conclusies worden getrokken uit de erfenis waarde. Met de toenemende bekendheid onder de mensen is ook de interesse in het ras toegenomen. Een positieve ontwikkeling, die hopelijk wordt weerspiegeld in het fokken. De zelfkritische blik van de eigen stam zou een potentiële fokker sterker moeten ontwikkelen. Daarbij hoort een voortdurend leerproces, die ook bij de meest kleine aanvankelijke successen niet zal afzwakken. Nuchtere beoordeling van dieren van andere fokkers, zonder bewuste wrok of misgunst, van een ander afhankelijk te zijn. Het vertoeven in de ring tot de beste van het ras keuring behoort daartoe, ook wanneer men met de eigen gefokte dieren niet goed gepresteerd heeft. De interpretatie van de rassenstandaard is zelfs bij het hebben van grote ervaring iets waar speelruimte is. Er zijn een aantal zaken waar strikt op beoordeeld wordt, laat dat vooropstaan.

  • pups

Helaas is de echte interesse voor het ras en dat geldt voor alle rassen – zeer beperkt, wanneer men de aanwezigheid van echte rasliefhebbers op een tentoonstelling als graadmeter neemt. Velen kijken niet verder dan hun neus lang is. Men kijkt meer naar hun eigen ras.  De Border bijeenkomsten zijn een groot succes voor het ras, alsmede voor de vereniging voor de Border Terriër, die met zoveel enthousiasme bezig zijn dat ik me geen zorgen maak over de toekomst van de Border Terriër. Vooral omdat de uitstekende fokkers daaraan deelnemen. Dit zou een aansporing moeten zijn voor kleinere fokkers om voor zichzelf duidelijke fok doelen te stellen in het belang van het ras. Hondenbezitters moeten zich niet alleen beperken tot het ras die ze hebben. Eenzijdigheid kan tot rasblindheid leiden. Een fokker zou zich ook tot andere rassen en de daarbij behorende problemen moeten interesseren. Een KFT met meerdere rassen biedt hiertoe de beste mogelijkheden. De liefhebber van een bepaald ras kan weliswaar wat rondsnuffelen, maar blijft zijn eigen Border Terriër ras trouw.  Hij heeft zoals elke hondenras zeer individuele eigenschappen die op het karakter en het ego van zijn bezitter afgestemd zijn.